แก้มแดง (-_-)zZZ

ไม่ได้เขียนเรื่องผู้ชายซักที เนื่องด้วยจากเอารูปเก่าๆมาดู (คงจะเริ่มแก่ซะแล้วเรา ) ประกอบกับเรื่องของคุณพี่กมลหนุ่มนำเรื่อง วิ่งมาราธอน...นครวัด มา http://kamolnum147.exteen.com/20080108/entry

ก็เลยคิดว่าเอาเรื่องที่เราไปเขาพระวิหาร เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2549 มามั่งดีกว่า

ปราสาทเขาพระวิหาร เป็นของกัมพูชาค่ะ แต่ทางเข้ามาอยู่ที่จังหวัดศรีสะเกษ และด้วยที่เขาพระวิหารอยู่ระหว่างชายแดนไทยและกัมพูชา

จึงเคยมีข้อพิพาทกับไทยเราว่าใครจะเป็นผู้ครอบครองปราสาทหินแห่งนี้ กระทั่งวันที่ 15 มิถุนายน 2505 ศาลโลก (International Court of Justice) ก็ได้ตัดสินให้ปราสาทเขาพระวิหารเป็นของกัมพูชา

ดังนั้นเมื่อเราจะเข้าไป นักศึกษาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงต้องทำเรื่องข้ามประเทศก่อน

- -นั่นอาจารย์ก็กำลังทำเรื่องอยู่ค่ะ เพราะมากันเป็นฝูง นักศึกษาปีที่ 3 และปีที่ 4 (ที่ขอมากะเขาด้วย ^^) ครั้งนี้เป็นการออกนอกประเทศเป็นครั้งแรก เลยดีใจสุดๆ 555+

เมื่อเขาพระวิหารเป็นของกัมพูชา ดังนั้นช่วงที่เขมรแดง บริเวณที่เป็นเขาพระวิหารก็เลยถูกเขมรแดงครอบครองไปด้วย แถวๆนี้เลยมีระเบิดด้วย และมีป้ายคำเตือน "ระวังระเบิด"

--ยังไงก็สู้ตาย!! ท้าระเบิดกัน อิอิ อุปกรณ์พร้อม ร่มและหมวก (-_-!) มันจะช่วยกันระเบิดได้ไหมเนี่ย

และแล้วก็ได้ขึ้นปราสาทกันแล้ว....ต้องมี

-- 1) บัตรเข้าชม

--2) จิตใจที่เข้มแข็ง เพราะมันสูงมาก มี 7 ชั้นได้มั้ง ถ้าจำไม่ผิด

แค่ขึ้นชั้นแรกก็เกือบสิ้นชีพ เพื่อนที่ไปกันเป็นฝูงเริ่มแตกกระจาย ส่วนอาจารย์อายุก็ประมาณ 60 ได้มั้ง เดินหายไปแล้ว เรายังเด็กมากๆถ้าเทียบกับอาจารย์แต่ความอึดเทียบกันไม่ได้จริงๆ

-- ชั้นแรกก็มาถึง เห็นแล้วก็อยากจะโดดลงไปอาบว่าไหม?? น้ำสีเขียวอมฤต

-- นี่น่าจะเป็นชั้นที่ 3 ดูที่มุมขวาสุดของรูป เป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้ว ก็ยังมาร่วมทริปนี้ด้วย

ยิ่งเดินขึ้นยิ่งสูง หมวกกับร่มช่วยไม่ได้ ยิ่งเป็นภาระเสียอีก แต่ขึ้นมาที่นี่ก็สวยมากๆจริงๆ ยิ่งสูงก็จะยิ่งเห็นท้องฟ้ากว้างๆ อากาศที่นี่ดีสุดๆ

ส่วนสัญญาณมือถือ มิน่าเชื่อ ทรูมูฟ แจ๋วจริง ใช้ได้อยูเครือข่ายเดียว ส่วนเอไอเอส และดีแทค ล่มเจ้าค่ะ อิอิ

แต่ที่เห็นได้อย่างชัดเจนอีกอย่างหนึ่งคือ เขาพระวิหารไม่ค่อยได้รับการดูแลเท่าที่ควร ซากปรักหักพังมากมาย บางทีอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเขาพระวิหารเป็นของไทยเรา เราจะดูแลได้ดีกว่านี้ไหม?

 อีกทั้งสงสารน้องชาวกัมพูชาที่ต้องมาเขามาขอตังค์นักท่องเที่ยว ไม่รู้ว่าน้องๆเค้าต้องอยู่อย่างนี้ไปกันอีกนานแค่ไหน

-- ทั้งน้อง ทั้งพี่ บ้ากล้องกันโมดดดดด

และแล้ว...ในที่สุดก็ถึงจุดสูงสุดของปราสาทแล้ว

-- พยายามยืนให้เข้มแข็งแล้ว แต่มันก็เรียบร้อยซะจน (-_-!!)

-- ข้างบนนี้สูงมาก คุ้มค่าสุดๆ ที่ขึ้นมาได้ เหมือนจะจับก้อนเมฆได้เลยทีเดียว

เมื่อขึ้นมาได้ก็เริ่มคึก นางอับสรก็เริ่มเข้าสิง 555+

นางมารเสื้อดำ กับนางมารเสื้อขาว

จนกลับไปถึงที่พักก็ยังอาละวาดไม่เลิก  นี่ของจริง ไม่ได้ตัดต่อแต่ประการใด เจี๊ยกๆๆๆ